Tak, nie pisałem już prawie tydzień. Ale mam ku temu powody...

Na wstępie dzięki za sygnały świadczące, że mój blog ma stałych Odwiedzaczy - cieszy mnie to i stymuluje do dalszego pisania!

Przyznam nieskromnie, że głównym powodem pisania tego nieanonimowego pamiętnika jest chęć pozostawienia po sobie śladu...dla samego siebie. Tak sobie wyborażam, że za kilka (naście) latek będę z przyjemnością przeglądał te wpisy - oczywiście z Waszymi komentarzami.

Ok, wracając do Irlandii ;-)

Po pierwsze nie jestem już sam w domu.
Znaczy się przyjechał mój Współspacz. Generalnie nie spodziewałem się po sobie, że tak się z tego ucieszę (no bo wiecie skończy mi się wożenie D.... odstąpionym autem). Ale naprawdę w mieszkaniu nie ma już pustki jak wcześniej. Mam oczywiście z kim porozmawiać itp.

Po drugie głową jestem już na lotnisku we czwartek wieczorem.
Przylatuje moja Ekipa. Na całe 9 dni!. Mam nieco moralniaka, że Hania nie będzie w szkole przez cały tydzień, ale z drugiej strony mamy plany na spędzenie bardzo ciekawych kilku kolejnych dni razem. To będzie ich takie pierwsze zaznajomienie z Irlandią.

Po trzecie - robimy wycieczkę po Wyspie!
Wyjeżdżamy w sobotę rano, wracamy w poniedziałek wieczorkiem. Jedziemy na zachód a potem wzdłuż wybrzeża na południe. Trasa w skrócie: Galway, Limerick, Cork, Cowh. Chcemy zobaczyć Klify, Connemara, Park Narodowy Killarney.
Współspacz ma akurat wolne i bardzo się w wyjazd zaangażował. Jest managerem w jednym z dublińskich hoteli więc noclegi załatwia bocznymi kanałami (znaczy się taniej). Ja z kolei bardzo się cieszę, że On z nami będzie bo:

• Jest bardzo wyluzowanym gościem i sam w sobie jest Atrakcją ;-)
• Będzie naszym przewodnikiem. Chociaż nie jest Irlandczykiem to w pełni się z tym krajem integruje, mieszka tutaj od siedmiu lat i jest doskonale zorientowany w sprawach dnia codziennego. O Keithcie zamierzam napisać osobną "notkę biograficzną, powoli się do tego zbieram...
• Cieszę się, że dzieciaki będą miały obcokrajowca koło siebie - niech rozmawiają jak najwięcej po angielsku!
• Przyznam, że ja się nieco pewniej czuję wiedząc, że jako kierowców jest nas dwóch (Justyna dzielnie walczy z niedobrymi Egzaminatorami ;-) ).

Wynająłem autko na czas wyprawy - rozmiar taki abyśmy na luzie i bez męki przejechali te 700km w trzy dni. Mazda Współspacza jest autkiem kompaktowym idealnym dla dwóch/trzech osób - nie więcej.

Dziś w zasadzie mamy już potwierdzenia wszystkich rezerwacji więc sprawa się krystalizuje i zaczynam się coraz bardziej nakręcać na wyjazd ;-)
Po wszystkim zmierzam napisać dość obszerną relację z wycieczki.

Oprócz tego trwa przygotowanie bazy logistycznej ;-)
Hehe - trzeba wszystko zaplanować:

• Rodzinka przylatuje we czwartek późnym wieczorkiem. Keith pracuje na noc to akurat zawiozę go do Park Plaza Tyrellstown i pojadę prosto na lotnisko.
• Nocleg dzieciaki i Teściowa (bo przylatuje jeszcze mama Justyny) nocują w moim pokoju - łóżko jest gigantyczne - zmieszczą się bez problemu we troje - zresztą to jedna noc. My z Justyną skorzystamy z kanapy w salonie. Jako opcja jest jeszcze pokój Keitha który już oczywiście się zaoferował że przecież go nie ma a łóżko zostanie puste. Justyna się nieco wzdraga przed czymś takim - trochę się jej nie dziwię - łazienka Keitha wymaga... intensywnego czyszczenia. Zobaczymy - Jutro Keith zaplanował generalnie sprzątanie pokoju - poczuł się ;-)).
  
• W Piątek wychodzę normalnie do pracy, ale urywam się po cotygodniowym Piątkowym spotkaniu. Będzie czternasta. Do tego czasu Moja Czwórka będzie się zaznajamiała z domem ;-) Lodówka zapełniona - jutro kupuję jeszcze świeże pieczywko i nabiał. Zakupy dokonuję pod komendę Justyny bo mają być na śniadanie i obiad dla czterech osób, a nie spodziewam się aby Justyna szła do sklepu (jest po prostu dość daleko).
• Koło 17ej odbieram Keitha i jedziemy odebrać autko z wypożyczalni, wracamy w dwa autka do Citywest. Tutaj chwila i jedziemy do Trimu zawieść mamę do Pawła. On ją zaprosił a ja zobowiązałem się Ją tam dotransportować. Keith  pracuje również w piętek w nocy.
  
• Wracamy jeszcze w Piątek wieczorkiem. Nocleg w domu, Keith wraca z rana, wsiadamy do autka i wyjazd w kierunku Atlantyku ;-)

Tak więc będzie się działo...

Zatem przebieram nóżkami, Justyna robi zakupy w Polsce (chleb prosto z piekarni!) i odliczamy dni - a za niedługo minuty - do naszego spotkania...

Tymczasem.
Przemek podekscytowany.